Written by 16:10 Commentaar

Korps Nationale Reserve Verpleegkundigen

Auteur: Johanna Eikelenboom, verpleegkundige en student Klinische Gezondheidswetenschappen

Een periode van crisis laat een kant van mensen zien die normaal gesproken onzichtbaar blijft. In de supermarkt van mijn geboortedorp raakten mensen slaags met elkaar om een pak wc-papier. De politie moest eraan te pas komen. Als mensen het gevoel van controle verliezen, kunnen er vreemde dingen gebeuren. Een positief voorbeeld is kinderen die prachtige tekeningen van stoepkrijt hebben gemaakt voor het verpleeghuis waar ik werk.

Een crisis levert ook nieuwe inzichten op. Ieder jaar trainen militairen van het korps Nationale Reserves (NATRES) minimaal 120 uur om hun vaardigheden op peil te houden. Dit korps is 1914 in het leven geroepen om beroepsmilitairen bij te staan in crisissituaties. Maar waarom is er in 1918 geen korps reserve-verpleegkundigen opgericht? De Spaanse griep zorgde toen voor duizenden doden in Nederland. Ik kan mij niet anders voorstellen dan dat er in die tijd een gebrek aan verpleegkundig personeel was. Toch heeft die ervaring er niet voor gezorgd dat Nederland extra verpleegkundigen en artsen heeft opgeleid om in tijden van crisis bij te kunnen staan. 

Natuurlijk zijn er artsen en verpleegkundigen in het leger, die zich met hun hele hart inzetten om continuïteit van de zorg te waarborgen. Maar tijdens een crisis als deze zet dat geen zoden aan de dijk, want lang niet alle militair verpleegkundigen hebben IC-ervaring. In april kreeg een heel aantal verpleegkundigen en artsen een stoomcursus IC. Met een flinke dosis motivatie, maar een karige hoeveelheid kennis en ervaring werden ze de IC opgestuurd. Met een reservekorps IC-verpleegkundigen van 750 personen (evenveel als de NATRES) was het een stuk makkelijker geweest om iedereen zorg te kunnen bieden.

Waar ligt het aan dat er geen enkele reserve was? En was het beleid van onze overheid de afgelopen jaren wel verantwoord? We weten allemaal dat het risico op een onverwachte ziekte-uitbraak aanwezig is. Natuurlijk heeft het opleiden van reserveverpleegkundigen ook economische consequenties, maar wat weegt nu zwaarder, de volksgezondheid of de kosten? Het is belangrijk om de keuze voor het opleiden van reserveverpleegkundigen te verantwoorden richting het volk, maar er zullen nu weinig mensen zijn die het belang van voldoende verpleegkundigen nog steeds niet inzien. Achteraf is het natuurlijk makkelijk praten, maar laten we er een les uit trekken voor de volgende keer (die hopelijk nog lang uit zal blijven). Ik hoop dat de politiek de bewondering en het respect voor verpleegkundigen vasthoudt als deze crisis achter de rug is, en ze een dergelijke reserve zullen overwegen zodat we een soortgelijke situatie in de toekomst beter het hoofd kunnen bieden.

(Visited 12 times, 1 visits today)
Close